சிநேகன் பெற்ற விருதுகள்:
கண்ணதாசன் விருது - மூன்று முறை.
பாரதி விருது - இரண்டு முறை
நேதாஜி விருது - இரண்டு முறை
கம்பன் விருது - இரண்டு முறை
கம்பன் கழக விருது
அவ்வை விருது
ஆதித்தனார் சிலம்பக் கழக விருது
அப்துல் கலாம் விருது
தமிழய்யா கல்விக் கழக விருது
மலேசியா எழுத்தாளர் சங்க விருது
செஷல்ஸ் தமிழ்ச் சங்க விருது

பட்டங்கள்
கவிச்சிற்பி
சின்னபாரதி
கவி இளவரசு
எழுச்சி கவிஞர்

சினேகன் எழுதி, விகடன் பிரசுரம் வெளியிட்ட 'அவரவர் வாழ்க்கையில்...' நூலில் இருந்து சிறு பகுதி:
பள்ளி இறுதி ஆண்டில் நான் இருந்தேன். அதே சமயம் விடுதியில் மாணவர் தலைவனாகவும் தேர்வுபெற்றிருந்தேன். உடலெல்லாம் உற்சாக நதி ஓடியது. நான் எப்போதும் மாணவர்கள் பக்கம்தான். விடுதியில் மாணவர்களுக்கு வழங்கவேண்டிய சலுகைகள் மறுக்கப்பட்டுக் கிடந்தன. இதைத் துணிவோடு முதலில் எதிர்த்தவன் நான்தான். மாணவர்களும் என் பக்கம்தான். இதனால் விடுதிக் காப்பாளர் செய்யும் ஊழல்கள் வெளியே தெரியத் தொடங்கின. தனியொரு மாணவனை வேண்டுமானால் தண்டிக்கலாம்; மாணவச் சமுதாயத்தையே தண்டிக்க முடியுமா என்ன?

இதனால் விடுதிக் காப்பாளர், என்னுடைய அத்தனை செயல்களையும் உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். எந்த நொடியிலும் என்னிடமிருந்து தவறுகளைக் கண்டுபிடிப்பதே குறிக்கோளாக இருந்தார். எனக்கு நண்பர்கள் கூட்டம் அதிகம் என்பதை ஏற்கெனவே நான் சொல்லியிருக்கிறேன். அவர்களிடமிருந்து என்னைப் பிரிப்பதும், அவர்கள் செய்யும் தவறுகளுக்கு நான்தான் காரணம் என்பதும் விடுதிக் காப்பாளரின் பிரசங்கமாக இருந்தது. இந்தத் தகவல் என் வீட்டாருக்கும் தெரிந்துவிட்டது. இதனால் வீட்டாரும் எனக்கு எதிரிகளாக மாறினார்கள். இது நாளடைவில் முழுமையாக என்னைத் தனிமைப்படுத்தும் என்பது எனக்குத் தெரியாது. என்மீது உள்ள கோபத்தில் யார் யாரையோ தண்டித்தார் காப்பாளர். 12-ம் வகுப்பு இறுதி நாள்கள் எவ்வளவு கடினமானது என்பது நாம் அறிந்ததே. அரசுத் தேர்வு நெருங்குகிறது. ஒருவனின் எதிர்காலத்தை இதுவே முடிவுசெய்கிறது. விடுதியில் எனக்கும் காப்பாளருக்கும் உள்ள பிரச்னை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தது. அதனால் அதிகமான மாணவர்களின் வாழ்க்கை பாழாய்ப்போய்விடுமே என அஞ்சினேன்.

எனக்கு நான்தான் நல்ல நண்பன்; நல்ல நீதிபதி என்பதால், ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன். 'விடுதியிலிருந்து விலகிச் செல்கிறேன்' என ஒரு கடிதத்தில் எழுதி, காப்பாளரின் கையில் கொடுத்தேன். கடிதத்தைப் படித்த காப்பாளர், காரணம் கேட்டார். `தேர்வு நெருங்குகிறது. எனக்கு இங்கு படிக்கும் வசதி போதவில்லை' என்ற காரணத்தைத் தவிர, வேறு எதையும் சொல்லவில்லை. நீண்டநாள் எதிர்பார்த்ததைப் போல மறுப்பு ஏதும் சொல்லாமல் ஏற்றுக்கொண்டார்.

நான் விடுதியைவிட்டு வெளியேறுகிறேன் என்ற தகவல், விடுதி மாணவர்களுக்கு மத்தியில் பரவத் தொடங்கியது. அது என் நண்பர்கள் மத்தியில் வருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது. தேர்வு நேரத்தில் நான் ஊரிலிருந்து தினமும் வந்து எழுதமுடியாது என்பதுதான் அவர்களின் ஏக்கம். எதையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம் அப்போது எனக்கு இல்லை. ஒரு சனிக்கிழமை மாலை, விடுதியைவிட்டு வெளியேறினேன். காப்பாளர் அன்று விடுதியில் இல்லை. இருந்திருந்தால் ஏதாவது கலகம் மூண்டிருக்கும் என்பது அவருக்கும் தெரியும்; எனக்கும் தெரியும். விடுதியிலிருந்து பேருந்துநிலையம் இரண்டு கிலோமீட்டர் தூரம். என்னை வழியனுப்ப, விடுதி நண்பர்கள் அத்தனை பேரும் திரண்டு வந்தனர். அதுமட்டுமின்றி விடுதியைச் சுற்றியிருந்த நண்பர்களும் என் வகுப்பறை நண்பர்களும் உடன் வந்தனர். அன்று பேருந்து நிலையமே பெரும் பரபரப்பாக இருந்தது. தங்களுக்காகப் பரிந்துபேசியதால்தான் எனக்கு இந்த நிலை என்று விடுதி மாணவர்களின் கண்களில் விடைபெறா நீர்த்துளிகள். எத்தனை கனவுகளை வளர்த்த பூமி, எத்தனை நட்புகளைக் கொடுத்த பூமி எல்லாம் கண்முன் வந்து கை அசைத்தன. பேருந்து புறப்படும்போது என்னையும் அறியாமல் அழுதுவிட்டேன். என்முகம் பார்த்த நண்பர்களும் அழுதுவிட்டனர். அன்று பேருந்து நிலையமே கண்ணீரால் நனைக்கப்பட்டது.

தற்போது அந்தப் பேருந்து நிலையத்தைப் பார்த்தேன். கொஞ்சம் மக்கள்தொகை அதிகரித்திருந்தது. ஆனால், அந்தப் பள்ளிக்கால நினைவுகள் பத்திரமாக அங்கேயே படர்ந்து கிடக்கின்றன. பேருந்து புறப்பட்டது. ப்ரியமில்லாமல் பிரிந்துபோகிறேன். திருக்காட்டுப்பள்ளி வழியெல்லாம் வசந்தகால நினைவுகள். வண்ண வண்ணக் கனவுகள் எல்லாம் சாயம்போனதாகத் தெரிந்தது.

ஊரை அடைந்ததும் மேலும் ஓர் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அம்மாவைத் தவிர வேறு யாரும் பேசவில்லை. 'படிக்கப்போன இடத்தில் தேவையில்லாத வேலை எதற்கு?' என்பதுதான் அண்ணன்களின் கேள்வி. நடந்ததைச் சொன்னால், 'நீ என்ன சீர்திருத்தவாதியா? எவனாவது எப்படியாவது போறான்' என்றார்கள். என்னால் அப்படிப் போகமுடியாது. நியாயத்துக்குப் புறம்பானது எதையும் நான் அனுமதித்ததில்லை; அனுமதிக்கப் போவதுமில்லை. எதைப்பற்றியும் எனக்குக் கவலை இல்லை. என் கோபம் எல்லாம், என்னைப் புரிந்துகொள்ள யாரும் இல்லையே என்பதுதான். - சினேகன்